Entradas

Mostrando entradas de octubre 16, 2010

UNHA VILA... UNHA VIDA

Imagen
Lugo e máis que sabeduría é a porta e vida. A persoa que ama Galicia camiña dobremente... A saudade e a morriña da terra, dalle luz, música, sono é froito dunha mazá dentada que cunde nos sentidos. !! Oh terriña que percorres nun intre na miñas veas como auga nos ríos!! A túa natureza decátase como os castros na estoria. Sinto na miña face auga fresca, dun manantial perdido coá denominación de orixe que dan nome a miña terriña: Lugo. Os paxariños asubían, os saltóns brincan, e a mar broa tanto... ... na Mariña que fuxin da praia ese día. Pero a miña curiosidade non lle importaba debuxar inocencia, armonía, liberdade... ... o que fora. De súpeto, esbarei nunha pedra e cos ollos angurentos, feiticeiro, lembraba como de cativiño xogaba o escondite e timidamente contaba chistes cunha velocidade sorprendente. e coás fazulas moi encarnadas o meu pensamento viñeron palabras da miña nai que non se esquezen como ó aire do vento: - Isto so... ... so, pasa en Galicia.


Copyright: QUINO.